පෙම්පත් නොලියුවද,
පෙම් කවි නොකිව්වද,
එදා බැඳි සෙනෙහස
මතකයට එයි තවම..
නෙත් අගින් කියූ පෙම
දැනුණි සිත් පතුළටම
සත්තමයි දැනුණි මට
ඔබ මගේ යැයි කියා..
පෙර අත් භවයේ
පතා ඔබෙ පුතු වන්න
පැතූ පැතුම
මේ සසරේ
ඉටු වුවද,
දස මසක් ඔබ කුස දරා
මෙලොවට මා බිහි කරනට
ඉහිලුව ද දුක් ගංඟා
මා වෙනුවෙන් උපන්
ඒ සෙනෙහේ
සැඟව ගොස් මොහොතකින්
දමන්නට
කලු ගඟට
ඔබෙ දෑත් වලට
හැකි වුණිද,
කියනු මැන...