කාන්තාවක් සමාජය තුළ මවක වශයෙන්, බිරිඳක වශයෙන්, සහෝදරියක වශයෙන් මෙන්ම දියණියක වශයෙන් කටයුතු කරයි. එහිදී ඇයගේ උත්තරීතරභාවය පිළිබඳව කොතෙකුත් වැකි ඉදිරිපත් වෙයි. එය සෑම ආගමකම පාහේ දක්නට ලැබෙන තත්ත්වයකි. නිදසුන් ලෙස බුදු දහම තුළ ගෙදර බුදුන් අම්මා යන විරුධාවලිය ඇය වෙත හිමිකර දෙයි. එමෙන්ම ඇය කෙරෙහි ඉටු කළ යුතු යුතුකම් සදිසාව ඔස්සේ පැහැදිලි කර තිබේ. නමුත් ඒ කිසිවක් ප්රායෝගිකව ඉටු වන බව දැකගත නොහැකිය.
තරඟකාරී සමාජ ක්රමයකට අනුගතව පවතින අද සමාජය තුළ කාන්තාව යනු එහි පෙරගමන්කරුවා කිවහොත් නිවැරදිය. මන්ද පුරුෂයාටත් වඩා වැඩි වශයෙන් නොයෙකුත් වැඩවල නිරත වන්නේ ඇයයි. ආර්ථිකය ශක්තිමත් කර ගැනීමට යොදවන වෙහෙසට සමානව පවුල් සංස්ථාව ගොඩනගා ගැනීමට ද ඇය දරණ වෙහෙස කියා නිම කළ නොහැකිය.
දස මසක් කුස තබාගෙන හිද දරුවකු බිහි කිරීම ම ඇය සිදු කරන උතුම් මෙහෙවරකි. කොතෙකුත් වේදනා දැනුනත් එය ඉවසා සිටින්නට තරම් ඇයට ශක්තියක් පවතින්නේ ඇය සතු උත්තරීතර බව නිසාම නොවේද?
නමුත් අද සමාජය තුළ කාන්තාව කෙරෙහි දක්වන සැළකිල්ල පිළිබඳව නම් පවතින්නේ කණගාටු තත්ත්වයකි. ඒ මන්ද යත් දිනපතා කාන්තාවන් දූෂණය පිළිබඳව මෙන්ම කුඩා දැරියන් දූෂණය පිළිබඳව, බීමත් සැමියාගේ පහරකෑම් වලට ලක් වු කාන්තාවන් පිළිබඳව, නොයෙකුත් තාඩන පීඩන වලට ලක් වූ කාන්තාවන් පිළිබඳව, මහ පාරට ඇද දැමූ මව්වරුන් පිළිබඳව, දසතින් අසන්නට දකින්නට ලැබෙන නිසාවෙනි. එමෙන්ම ඇයට නිදහසේ පාර තොටේ යන්නටවත් නොහැකි තත්ත්වයක්බගොඩ නැගී ඇත්තේ ඇතැම් අසමත්ජාතීන්ගේ නිර්ලජ්ජී වැඩ නිසාවෙනි. මේ හේතුවෙන් කාන්තාවට ගෞරව කිරීම කෙසේ වෙතත් ඇයට හිමි නිදහසවත් නොමැති බව නම් සැබෑය.
කාන්තා දිනය යනුවෙන් දිනයක් වෙන් කිරීමෙන් එදිනට පමණක් සීමා වූ නිදහසක් ඇයට උරුමකර දීම සාධාරණද යන්න සිතිය යුතුය. අනෙකුත් සෑම දිනයක්ම ඇයගේ ජීවිතයට දුක් කරදර ගලා එන්නේ නම් එදින ද වෙන් කර ඵලක් නැත. ඇයගේ ජීවිතයට එන දුක් කරදර ඉවසාගත නොහැකි තැන සියදිවි නසා ගැනීම දක්වා අද ඇතැම් කාන්තාවන්ගේ සිතුවිල්ල ප්රබල වි ඇත්තේ ඇය වෙනුවෙන් පවතින සමාජය තුළ හිමිවන අඩු වටිනාකම නිසාවෙන් යැයි කිව නොහැකිද?
No comments:
Post a Comment